Οι αστροφυσικοί προσπαθούσαν να εντοπίσουν αυτές τις δομές από τη δεκαετία του 1960, και όπως φαίνεται μόλις τα κατάφεραν: αποστολή της NASA εντόπισε στον Ήλιο γιγάντια ρεύματα μεταφοράς θερμότητας, τα οποία φέρνουν θερμότητα από το εσωτερικό του άστρου μέχρι την επιφάνεια -ρεύματα τόσο μεγάλα ώστε η Γη θα κολυμπούσε μέσα τους σαν φελλός στον Αμαζόνιο.

Οι φυσικοί έχουν υπολογίσει εδώ και δεκαετίες ότι η θερμότητα πρέπει να φτάνει από το εσωτερικό του Ήλιου μέχρι την επιφάνεια με ρεύματα μεταφοράς θερμότητας, ίδια με τα ρεύματα που μεταφέρουν θερμότητα προς τα πάνω μέσα σε μια κατσαρόλα που θερμαίνεται στο μάτι της κουζίνας.

Μέχρι σήμερα είχαν ανακαλυφθεί ρεύματα σχετικά μικρής κλίμακας, τα οποία έχουν διάμετρο από 1.000 μέχρι 30.000 χιλιόμετρα και διαρκούν το πολύ μερικές μέρες. Στις περιοχές όπου αυτά τα ρεύματα συναντούν την επιφάνεια δημιουργούν χαρακτηριστικά «αποτυπώματα» σαν κυψέλες που ονομάζονται κόκκοι και υπερκόκκοι.

Οι σχηματισμοί που ανακαλύφθηκαν τώρα στην επιφάνεια του άστρου είναι ουσιαστικά υπερμεγέθεις κόκκοι με διάμετρο μέχρι και 200.000 χιλιόμετρα (περίπου τα δύο τρίτα της απόστασης Γης-Σελήνης). Παρά το μέγεθός τους, όμως, τα γιγάντια ρεύματα μεταφοράς κινούνται μάλλον αργά, με ταχύτητα που δεν ξεπερνά τα μερικά χιλιόμετρα την ώρα.

Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο περιοδικό Science.